به نام خدا
اجداد ما در قدیم، روزگار سختی را می‌گذراندند. یک سرماخوردگی ساده می‌توانست آنها را از پا در آورد. پیشرفت علم پزشکی و افزایش دانش بشر از ساختمان بدن انسان، بسیاری از این مشکلات را حل کرد. ما اکنون در دنیایی زندگی می‌کنیم که بسیاری از بیماری‌ها را می‌شناسیم و می‌توانیم آنها را درمان کنیم. ما به آسانی می‌توانیم از بروز بیماری‌هایی مانند حصبه، آبله و وبا که در قدیم باعث مرگ بسیاری از انسان‌ها می‌شند جلوگیری کنیم. با این حال هنوز بیماری‌هایی وجود دارند که از درمان آنها عاجز هستیم. این مسئله چند دلیل دارد. اول اینکه اطلاعات ما از اتفاقاتی که در سطح سلولی و مولکولی بدن انسان رخ می‌دهد، اندک است و دیگر اینکه ابزارهایی که در حال حاضر در اختیار داریم بسیار بزرگ‌تر از سلول و اجزای درون آن هستند. علاوه بر این ما از موادی استفاده می‌کنیم که سازگاری چندانی با بدن ما ندارند. فناوری‌نانو برای حل این مشکلات پیشنهادهایی دارد. "نانو پزشکی" حوزه جدیدی از پزشکی است که در ترکیب با فناوری‌نانو به‌دست آمده است. این شاخه جدیدِ علم پزشکی، به دنبال آن است که با استفاده از نانومواد، ابزارهای نانومتری و دانش مولکولی از بدن انسان، سلامتی انسان را حفظ کرده و آن را ارتقاء دهد. نانومواد به علت اندازه کوچک، سطح زیاد و قابلیت جذب و انحلال بالا گزینه‌های مناسبی برای دارورسانی در سیستم‌های زیستی هستند. بعلاوه بسیاری از نانومواد، مانند نانولوله‌های کربنی و فولرین‌ها مواد زیست سازگاری هستند که می‌توان از آنها در ساخت اندام‌های مصنوعی و یا کپسوله کردن داروها بهره گرفت. معروف‌ترین و شاید جالب‌ترین ابزارهای نانوپزشکی، نانوروبات‌ها هستند. نانوربات‌ها برای شناسایی محل بیماری و درمان سلول‌های بیمار و تخریب عوامل بیماری‌زا بکار می‌روند. این ابزارهای نانومتری می‌توانند در بدن به صورت هوشمند عمل کنند و بدون ایجاد عوارض جانبی و واکنش‌های حساسیت‌زا، به درمان بیماری بپردازند. آنها می‌توانند از محل بروز بیماری عکس‌برداری کرده و میزان بعضی مواد را در خون اندازه‌گیری کنند. در کنار این ابزارها برای نمایش سلول‌ها، باکتری‌ها، ویروس‌ها و تک مولکول‌های موجود در بدن نیز می‌توان از میکروسکوپی الکترونی مانند AFM و STM استفاده کرد. پیشرفت فناوری‌نانو در دستیابی به ابزارها و مواد نانومقیاس می‌تواند به طور غیر مستقیم سبب توسعه نانوپزشکی شود. بنابراین پیش‌بینی می‌شود که با توسعه فناوری‌نانو، به‌ویژه فناوری‌نانو مولکولی، نانوپزشکی نسبت به سایر حوزه‌ها رشد چشمگیرتری داشته باشد، تا جائی‌که محصولات نانوپزشکی حدود 80% بازار جهانی محصولات فناوری‌نانو را به خود اختصاص خواهد داد.